De voorbije drie dagen waren niet de beste, omdat we grotendeels langs de autostrade hebben moeten fietsen. De chauffeurs zijn hier minder attent dan in Thailand, ze scheren soms langs je zijde en als er dan geen fietsstrook is, is dat oppassen geblazen. Niet enkel stressy, maar je ademt voortdurend de dieselgassen in wat ook niet fijn is.
Vaak is er in deze stadjes niets te zien, maar af en toe loont het de moeite, zoals in kuala Selangor. We zijn om 17u zonder bagage de berg op gefietst om daar een lieve aapsoort te zien. Die zijn niet mensenschuw, zoveel is duidelijk! Ook makakken zijn er in de buurt, maar daarvoor moet je oppassen.
 |
| deze aapjes worden ros geboren |
 |
| en toen zagen ze de fiets... |
 |
| mag ik ook eens drinken? |
We blijven zoeken naar alternatieve wegen wat ons soms kilometers bij oplevert, maar we vinden het steeds de moeite, want dat is zoveel aangenamer fietsen.
Ik fiets deze drie dagen met een lint op mijn voorhoofd, want dat is flink verbrand. Hoe dat nog mogelijk is na een maand mag Joost weten.
 |
| geen water meer in de sloot, enkel vuil... |
Gisteren zouden we er een korte dag van maken, maar we waren al om 10u op de bestemming en vonden dat allebei wat vroeg. (Michel heeft de banden opgepompt aan een benzinestation en er 5 bar op gezet, daarom vliegen we nu tegen 25km/u vooruit) We beslissen naar een volgend stadje te rijden, maar wat blijkt? Helemaal uit de richting! Vuile, drukke stad waar we niet willen blijven. Was een vergissing...Dan nog verder? Uiteindelijk is het ipv een korte dag een van 100km geworden. En guess what: we zijn niet eens moe :-
 |
| gezin met 3 kinderen op de moto |
 |
| schooluniform |
 |
| Zo ziet elke straat er uit om 7u 's ochtends. Beneden zijn de winkeltjes, nu nog dicht |
Om de palmolie te vermijden proberen we nog vaker indisch te eten als ze hun capati's vers bakken. Heel lekker als ontbijt: roti lekur. Ik mis enkel een lekkere stomende koffie...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten