Bali 25.03 De berg af tot aan de kust

Bali, 25.03

We worden letterlijk wakker in het oerwoud met een prachtig zicht op de bergen aan de overkant.

De man die voor ons ontbijt zorgt, doet hier alles alleen. Toegegeven dat hij niet zo veel gasten over de vloer krijgt, omdat het afgelegen is, maar hij verdient 50 euro per maand wat toch erg weinig is. We krijgen een koffie susu (met melk) een een heerlijke pannekoek.
De rit naar de kust is grotendeels bergaf met prachtige zichten onderweg.

begrafenis

We eten een bakso in een lokaal tentje bij supervriendelijke mensen. ( voor 2 per. + cola = 1,2 euro ) Dat kan toch niet meer! De prijzen gaan hier van belachelijk goedkoop tot absurd goedkoop.

We rijden verder en gaan eerst wat relaxen in een hotspring.

Als we vertrekken begeven de versnellingen van fiets Michel het. Gelukkig vinden we een 'garagist' die het nodige materiaal heeft zodat Michel het alvast tijdelijk kan oplossen.

We rijden tot aan de kust, zalige rit en quasi geen getoeter! Guesthouses ten over, maar vandaag kiezen we een iets beter uit. Prachtig ding aan de zee met zwembad, want de zee is te vervuild... Nog steeds maar 18 euro voor 2p ontbijt incluis. Naar onze normen duur, maar ons budget geraakt gewoon niet op :-)

Dwars door Bali de berg over

24.03
Vanmorgen een bezoek gebracht aan het prachtige meer van Danau Pratan met zijn boeddhistische tempel, zo mooi!

Na het meer wilden we gaan fietsen in de botanische tuin. Dat was niet eenvoudig! We werden niet toegelaten met de fiets, begrijpen wie begrijpen kan, want scooters en auto's mochten wel door. Als de bewaker Michels fiets vastpakte om hem tegen te houden was het hek van de dam... Wij vroegen naar een reglement dat ze niet konden voorleggen. Dan dreigde Michel er de politie bij te halen, maar uiteindelijk daagde er een vriendelijke vrouw op die engels kon en vroeg of ze kon helpen. De reden dat er geen fietsen worden toegelaten is voor vervuiling en veiligheid. Totaal absurd natuurlijk, zoals er in Indonesië nog wel meer absurde regels bestaan. Ik ben dan tussen gekomen en heb gezegd dat we een papier zouden ondertekenen waarbij we hen ontlasten van elke verantwoordelijkheid, maar dat stopte Michel nog niet. Hij heeft de dame vriendelijk verteld dat de rivieren hier vol plastiek liggen, dat de vervuiling niet te overzien is en dat auto's en scooters veel meer vervuilen dan een fiets. En... ze zouden hun personeel beter op een fiets in het park laten rondrijden en fietsen verhuren voor bezoekers, want het park is 150 ha en dat doet niemand te voet. We vroegen uiteindelijk om een uitzondering te maken, de vrouw ging het bespreken met haar baas en we mochten door. Gelukkig, want het loonde de moeite!

In het park botsen we op een tempel die voorbereid wordt voor de ceremonie van 29 maart. Zelfs de beelden moeten er aan geloven...

Naast de tempel horen we hanen roepen en als we gaan kijken, gaat het om hanengevechten. Er wordt gegokt, gegeten, gedronken... een dagactiviteit.

de soep zit in een emmer van verf

Lekker gegeten op de lokale markt voor geen geld (moslimkeuken, altijd lekker en goedkoop) en dan hebben we transport genomen om ons tot op de berg te rijden.
Zeer mooi onderweg, dus zodra de steilste stukken achterwege waren, zijn we uitgestapt en hebben we de rest gefietst.

een van de twee meren bovenaan de top

van op ons terras...

We slapen in een bungalow waarvan ik dacht dat het buiten ons budget gerekend was, maar neen: 9 euro voor 2p ontbijt incluis. We zijn de enige gasten en onze bungalow ligt midden in het oerwoud.

Wie nog niet in Bali was, een must!

Vertrek uit Ubut

Mijn rug is nog niet in order achterop een scooter zitten is een slechte houding voor mijn bekken. Op de fiets heb ik geen pijn! We beslissen naar noord Bali te fietsen en dan langs de oostkust terug te rijden. Het enige obstakel is een flinke berg, maar zodra de klim begint, gooien we de fietsen in een pickup. Dat is tenminste het plan...

 We fietsen eerst Ubut uit tussen de rijstvelden, langs mooie paadjes.

Onderweg worden we uitgenodigd op een ceremonie voor een tempelzuivering. Ze offeren een kip, een eend en een hond... en nog veel meer, maar die hond was voor ons een raar zicht. Gelukkig hebben we de slachting zelf niet gezien

vrouwen dragen de offers op hun hoofd

voor deze tempel moesten we een sarong om

de priesters

Voor het eerst zien we een 'beenhouwer'
waar het varken in de kruiwagen wordt
aangevoerd

De grote klim komt niet echt en we beslissen door te fietsen. Er stopt een pickup en de chauffeur stelt voor om ons een stuk mee te nemen tot waar hij hout moet halen. Wij slaan zijn aanbod niet af.en hij zet ons af voor de laatste 10km, uiteraard voor de stevige klim. In een bocht kruip ik de berg op op de allerkleinste versnelling en... krak, mijn ketting houdt het niet. Michel wil een nieuwe leggen, maar die heeft hij gisteren meegegeven met de boot. Dom dom dom. Hij prutst het toch in orde, maakt de ketting wat kleiner en ik kan verder rijden.

Op 1300m hoogte drinken we een aardbeisap van de vruchtjes die ze daar kweken. Lekker.

De rug heeft het flink gedaan, wij ook en we zullen goed slapen.











ccccccccccccccccc

Ubut 22.03

Bali

Tegen onze verwachtingen in, is het vrij rustig fietsen op Bali. Geen getoeter hier!
Mooie landschappen om door te rijden, smalle straatjes waar geen auto's kunnen komen en we doen kleinere stukjes zodat we veel kunnen stoppen onderweg. Op weg naar Ubut zien we straten vol beelden die waarschijnlijk door toeristen gekocht worden die ze laten verschepen. Sommige zijn reuzegroot, waardoor we beseffen dat de post er hier op voorzien is om grote pakken op te sturen. Wij selecteren 14kg en sturen dat met de boot naar België. Ze gaan ons niet meer hebben in de luchthaven zoals bij vertrek...

Ubut is commerciëler dan we dachten. Het is een kunstenaarsstadje, maar toch... Voordeel is dat we een heerlijke latte hebben gedronken terwijl de vogeltjes naast ons in het rijstveld zaten te stoeien.

We hebben een degelijke kamer met warm water voor 9 euro gevonden. Veel te vroeg 's morgens worden we wakker gezongen. Wel mooi en nieuwsgierig gaan we kijken. Eén keer per jaar moeten de balinesen hun tempel zuiveren. Ze brengen dan offers en de priester(es) spreekt een gebed uit. Omdat die naar veel huizen moet, is het onze het eerst aan de beurt ;-(

Na afloop worden de geofferde voedingsmiddelen gescheiden van de rest

Zoals  Sulawesi een prachtig land was met vriendelijke mensen, is Bali een lieflijk eiland met een spirituele, lieve bevolking.

Het idee van de scooter laten we varen en we gaan Bali rondfietsen langs het oosten. Morgen eerst een berg over met een of ander transport... en dan met de fiets naar beneden.

Van Kuta naar Sanur

Alhoewel we niet goed weten of het wel verstandig is op dit eiland te fietsen, wagen we het er toch op en wat blijkt... zo makkelijk. We vinden minder drukke straatjes, fietsen heel rustig naar Sanur. Vroeger zouden we zelfs niet gestopt zijn en ineens naar de volgende stad doorgefietst, maar van de laatste maand maken we een vakantiemaand, dus: stop and relax.

Het strand van Sanur rond 17u

Sanur is niet te vergelijken met Kuta. Veel kalmer, geen overbevolkte stranden. Een koraalrif scheidt de zee van het ondiepe water en als je niet kan zwemmen, kan je er wel in gaan zitten.

vissers die terugkomen

Het voordeel van de toeristen hier is dat er ook restaurants zijn van een ander genre. 's Middags geluncht bij een lieve man aan een lokaal stalletje, heel lekker voor 1,5 euro voor 2p en 's avonds dan toch eens iets anders: linguini con vongole voor een realistischere prijs. Moet kunnen.