Gisteren hebben we overnacht in een champignonkwekerij in Tanjong Cepat, een lieflijk stadje. Ze kweken ze vnml als medicijn, uiteraard chinees. Overal heel lieve mensen, bijna allemaal chinezen, voor ons wat nostalgie naar vorig jaar, toen we in China fietsten. Een uur nadat we binnen waren, begon het te gieten. Tot nu toe veel geluk gehad! De vrouw die ons heeft ingeschreven (Mindy) heeft ons een korte rondleiding door de kwekerij gegeven en stond er met haar man en zoontje om 19u om ons mee uit eten te nemen. Allemaal keilief.We tracteren hen nog op een pint op de pier (waar we alleen zijn) en komen op die manier veel te weten over het leven hier. Zij is opgevoed door de zus van haar vader. Haar moeder had geen dochter en haar broer had er twee, dus heeft die er eentje aan zijn zus gegeven. ?? Op haar 13e is Mindy beginnen werken + naar school gaan, om haar ouders te ontlasten. Zij kwam toen rond met 50 euro per maand. Haar zoontje zit op school met indiërs, moslims en chinezen en dat gaat prima.
Vanmorgen wilden we om 7u vertrekken, maar dan openden ze de poorten boven en zijn we uitgebreid gaan ontbijten in een indisch stalletje tot de bui over was.
Onderweg zijn we gestopt aan een lokale markt waar we meer fruitsoorten zien dan in het noorden.
 |
| viskraam |
 |
| gedroogde visjes die wij oa in soep krijgen |
 |
| pluimen van de kip wegschroeien... |
We zijn twee jonge fietsers tegengekomen uit Indonesië. We hebben er lang mee gepraat en zullen ons plan aanpassen, want als wij het hier al gevaarlijk fietsen vinden, dan is dat nog niets vergeleken met sommige eilanden daar. Niet erg, we hebben toch geen echt plan.
 |
| Eentje had een lekke band |
 |
| hindoetempel |
Nadien komen we nog 3 reizigers tegen uit zwitserland en samen rijden we tot Port Dickson waar we in dezelfde guesthouse gaan slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten