26.01 + 27.01 Langs de westkust naar het zuiden

26.01
Michel fietst het meer rond, ongeveer 60 km. Ik beslis hier te blijven en een beetje te schrijven. Perfecte setting daarvoor. Ik zou hier wel een maand kunnen blijven om te schrijven, maar dan mis ik zoveel andere dingen en bovendien hebben we nog maar 3 weken om het land te verlaten. ( visumprobleem) We moeten nog 900km doen tot een stad waar we de bus kunnen nemen naar Java om dan even uit te vliegen en terug. We weten nog niet naar waar we vliegen: Kuala Lumpur of Singapore, de goedkoopste vlucht in elk geval. Dan krijgen we weer 30 dagen en kunnen we 1 keer verlengen zonder het land te moeten verlaten.
Morgen vertrekken we om langs de kust naar het zuiden te fietsen.

Om 8u zoekt een oud vrouwtje naar eetbare schelpjes

verfrissing voor onze deur

27.01
We verlaten het paradijs en fietsen de halve krater rond om dan naar de kust te gaan. Het is een makkelijke rit van 85 km zonder te veel op en neer, maar het is bloedheet en dat speelt ons toch parten.

siësta tussen de waterbuffels

We worden werkelijk door iedereen nageroepen. 'hey you' of 'hey friend' of gewoon 'hello'. Vermoeiend om de godganse dag te antwoorden, maar ik probeer het toch. In het stadje aangekomen worden we door iemand met brommer naar een hotelletje gebracht waar we geen van beiden willen blijven. Er zijn grenzen... We zoeken verder zonder de gewillige man en vinden een perfecte kamer. Eerst een douche uiteraard, dan nog een wandeling langs de lokale markt en we eindigen op het strand voor de zonsondergang met een kokos als apero, die hebben we verdiend. Wij zijn hier absoluut dé bezienswaardigheid van het jaar, alsof ze nog nooit een blanke gezien hebben.

Morgen een kortere dag en misschien internet?

24.01+ -2.01 van Bukittinggi naar de krater van de vulkaan

24.01
De slaapkamer met dakterras was erg goedkoop, maar langer dan 2 nachten zouden we er niet gebleven zijn. Centraal gelegen heeft zo zijn voordelen, maar biedt 's nachts erg luidruchtig verkeer en non stop karaoke. Om 04u begint het gezang uit de moskee waaraan je nergens kan ontsnappen en om 07u starten de gebeden op school recht tegenover ons. Een jongetje van een jaar of 9 dramt er door de micro een arabische tekst in de oren van de ganse school. Hoe lang dat kind er over heeft gedaan om dat uit het hoofd te leren wil ik niet weten. Het duurt zeker een half uur.

We zijn toch blij hier te zijn terecht gekomen, want de eigenaar heeft ons heel wat praktische tips gegeven. Zo weten we nu dat we een visum-run zullen moeten doen, want de overheid staat geen 60 dagen velenging meer toe. Blijkbaar wenst de regering niet dat de buitenlanders lang blijven. Dom, want het eens zo bloeiende toerisme is stilgevallen. Toeristen bezoeken nu nog de hoogtepunten, maar in plaatsen zoals hier komen ze niet meer en daar is de lokale bevolking de dupe van.
We vertrekken naar de krater langs de kloof. Startend met een leuke afdaling... dat kan niet goed komen, want alles wat nu naar beneden gaat, moeten we straks weer naar boven. :-( Amai m'n voeten! We zijn in goeie vorm, maar het klimmen is hier vaak zo steil dat we allebei de fiets moeten duwen. ( soms 20%) Het is letterlijk zweten geblazen, maar toegegeven: het loont, want boven is het zo mooi!

Vriendelijke boer die absoluut wilde helpen duwen

Het wordt een ganse dag zwoegen, waarschijnlijk de zwaarste dag sinds ons fietsleven in Azië en toch zijn we blij het op deze manier gedaan te hebben. Aan de top doen we onze jassen aan voor de afdaling: 45 bochten...

We slapen beneden aan het meer, weer in een goedkoper ding dat ons door een duitser die we onderweg ontmoet hebben afgeraden werd omdat het helemaal verloederd zou zijn. We gaan toch eens kijken en nemen de bungalow op de eerste rij: schitterend! De WCbril hangt los, de lavabo is er niet meer, maar verder ziet het er voor onze normen zeer netjes uit. Het heet 'paradise' en dat is het ook. Een douchke om het zweet er af te wassen en we zijn weer als herboren én... de zon komt er door.

Geen internet natuurlijk, dus kan ik de blog enkel schrijven en later publiceren. Dat zal vanaf nu wel vaker gebeuren.


25.01
Het is hier zo mooi en rustig (we zijn de enige gasten) dat we beslissen hier 2 dagen te blijven. Het complex is gebouwd door een duitser die met een Indonesische vrouw getrouwd was. Zijn vrouw is overleden en haar moeder heeft het geërfd. Ze heeft 2 jonge superlieve mannen in dienst die het runnen, waarvan Zul geweldig kan koken. Nog een reden om hier even neer te strijken. Het wordt een dag om te lezen, muziek te beluisteren, uitstapje naar het dorp en Michel leert panorama's fotograferen met zijn nieuw speelgoedje. Het lijken wel postkaartjes.

Fietsen zonder bagage 23.01

Vandaag rijden we naar het volgend dorpje waar op dit ogenblik een bloem in bloei staat die slechts 4 dagen per jaar bloeit. Hebben wij geluk of wat? Het is flink op en neer, maar dat deert ons niet, zeker niet zonder bagage.

oud huis onderweg (1928)

In ons enthousiasme tijdens de afdaling missen we het dorp, waardoor we opnieuw een eind moeten klimmen. We nemen een lokale gids die ons door de jungle leidt tot bij de bloem. Onderweg idyllische landschappen en dan de bloem als beloning: prachtig!
Michel was niet echt voorbereid op de glibberige klim en doet het dan maar op zijn blote voeten.

OP weg terug stopten we nog even bij een lokale vrouw die organische koffie produceert van katten die de bonen opeten en uitpoepen. Heel lekker met een beetje kaneel.

reuze kaneelstokken.

Fijne eerste dag!

Bukuttinggi 22.01

Today we decide not to cycle, but to explore this cute town walking. We first look for another place to sleep, because this one is expensive according to local standards and not ok at all. Xinhan told Michel he could get the lonely planet on his new toy (he replaced the stolen smartphone for a real one in Singapore at half the price compared to Belgium) and this way we found a guesthouse run by a German guy for 5 euros a night. The room is basic, but it is on the roof, so we have a terrace and feel that we  are living in a penthouse. In Singapore, thanks to 'warm shower' we had all the luxury we could imagine, so we can live a few days without a shower now.

In mijn recyclagestoel op het dakterras

The food is even better than in Malaysia and cheaper too. We visited the park and it's zoo, the local market and just walked around. People are extremely friendly here. They are muslims and most women have their head covered, but I never had the feeling they judged me because I didn't cover mine. More than once I have been asked by young women to get on a photo with them. With pleasure, since I have been taking plenty of photos of them as well.

Tomorrow we will cycle to a neighbour village where a special flower is blooming right now. We will ask for a guide to find the flowers and stop for an organic coffee that is made from beans that the cats poop out. We both like the atmosphere in this place. Peaceful, tolerant, friendly, just a bit noisy. :-)

How to get to Indonesia: cycle? Fly? By boat?

Today's blog will be in english for our hosts in Signapore that we left behind, heading for Indonesia.
After a few days rest, Michel gets a little nervous about what's to come, but he always has a plan. After a delicious breakfast that Xinhan made us, we started cycling to the bridge to cross to the ferry that would take us out of Singapore. First setback: the bridge seems to be closed between 8AM and 8PM, because they are working on it. So? Didn't we want more adventure than in Malaysia?

dwars door de stad

marktje in Chinatown

versiering voor chinees nieuwjaar (31.01)

We crossed the city to get to the ferry and all went smoothly to get the bicycles on the boat. Price: 40 euros. The Indonesia immigration officer gave us only a 30 days visa (25 USD), so we'll have to extend it somewhere.
Originally we wanted to take a boat from Batam to Pekanbaru, but last minute Michel learned from someone that the conditions on the boat are very poor, everyone gets sick and it is more expensive than flying. So we decided to cycle to the airport of Batam and see for ourselves. We left Singapore at 12h30 and arrived at the airport at 15h, which we learned was in fact 14h Indonesian time. In 1/2h we had bought our tickets from Lion Air for a flight to Padang at 16h30.
We never know up front how they want us to pack the bicycles and obviously we didn't have any boxes to put them in. It was a big surprise to us that they only wanted it wrapped in plastic that they provide at the airport. People were ever so friendly! We let the air out of our tires, turned the handlebar and that was it! We didn't even have to take the pedals off. And the price? The whole lot (ticket + bicycle) costed 40 euro for the 2 of us, we'll never understand how that is possible. After one hour flight with a brand new Boeing 737 we were in Padang. Since everything went so smoothly and it was getting dark, we tried our luck again by taking a taxi to the first volcano we want to visit, up the mountain off course. A 3 hour-drive for 15 euros + tip to Bukitt Tinggi where we found a place to sleep. For the first time this trip we ate after 7PM and it costed us 2 euros, drinks included.


We are pretty certain that we will love Indonesia!

Gedaan met de vakantie

Voor mij was Singapore een stop om uit te rusten en dat was nodig. Het is toch niet te onderschatten om elke dag opnieuw in te pakken en te vertrekken naar de volgende bestemming. Steeds naar het onbekende, steeds aanpassen... Nu zijn we ter plaatse gebleven en logeerden we in nogal wat meer luxe, wat ook deugd deed.

Uit eten met Xing Han, onze gastvrouw

Gisteren hebben we een koffie gedronken met Tina, een vrouw uit Singapore wiens droom het is om te reizen met de fiets. Michel heeft in al zijn enthousiasme gezegd: 'ga dan toch gewoon mee met ons, easy.' Slik. Michel leest nooit tussen de lijnen en had niet door dat Tina bang was van onveilige voeding, van moeilijke hygiënische omstandigheden, van alles eigenlijk. Ik heb haar aangeraden om te starten in een makkelijk fietsland zoals Thailand en ze heeft de boodschap begrepen.

Links Xing Han, rechts Tina met masker 

Onze host is een zeer verstandige chinese vrouw die begint te werken in februari in Singapore/ Haar man is frans en vandaag pas aangekomen. Ze vliegen woensdag naar China om nieuwjaar te vieren (31/01)

Ook dit is Singapore (Xinhan's wijk)

Typisch Singapore: imitatie van de gondel in Venetië, binnen in een shoppingcenter

Ik ben blij dat we hebben kunnen uitrusten hier in een makkelijke stad (maar beetje zielloos) en morgen start het grote avontuur, want Indonesië zal geen makkie zijn.