7-11 februari eiland Bunaken
We gaan goed op tijd naar de boot omdat Michel gelezen heeft op blogs dat die niet zo stipt zijn. Meer dan een uur te vroeg, dus dat kan niet fout gaan en toch zegt de 'kapitein' dat we ons moeten haasten? Wat blijkt... wij leven al 2 dagen met het verkeerde uur. Er zit een uur verschil tussen Sumatra en Sulawesi. Tja, als ne mens tijd genoeg heeft speelt dat zo geen rol zeker?
De kapitein probeert ons een bungalow aan te smeren, maar wij zijn wat terughoudend. Het is laag seizoen en er zijn veel mogelijkheden. Als we hem moeten geloven, is het resort van zijn zus het best gelegen, het goedkoopst om te snorkelen, heeft de keuken een prijs gewonnen... We lachen eens vriendelijk, maar denken er het onze van. Aan wal staat er een motootje klaar voor 'only looking.' Michel kruipt achterop en gaat een kijkje nemen terwijl ik wacht bij de rugzakken. Na een kwartier ben ik ook opgepikt want 'is ok.'
Meer dan ok, we zitten inderdaad geweldig, voor ons lijkt dit pure luxe. Als we vertrokken uit Manado was mijn sensorisch systeem aan rust toe. Ik kon niet meer tegen het constante lawaai en de chaos en stank door de overstromingen. Ik besef meer en meer dat zo primitief reizen + onderontwikkelde culturen + fysieke inspanning toch wat stress creëert en dat voel je dubbel als je in een resort als dit terechtkomt waar alles proper is en werkt. Een dag of 3 rust en groen zal ons goed doen.
De electriciteit gaat van 17u - 09u en het water komt van het vaste land, dus daar zijn we zuinig mee, maar we voelen ons hier als koningen in een paleis.
Vanmorgen gaan snorkelen voor de deur. Op 100m in zee is er een 'muur' van koralen, prachtig! Ik heb mijn bril bij en huur vinnen, want er is te veel te zien en dat gaat toch een stuk makkelijker. Ik heb geen onderwaterfototoestel en het is onmogelijk om de schoonheid te beschrijven van wat daar allemaal te zien is. De vissen hebben helemaal geen schrik van ons, we zwemmen er gewoon tussen. Grote zeesterren met tekeningen, helblauwe zeesterren, rode zeesterren,... en dan de vissen in allerlei vormen en kleuren. Ongelooflijk.
Morgen gaan we mee met de duikboot om te snorkelen. Sonya 'de eigenares hier die 10j in België heeft gewoond) vraagt hier 50.000 RM voor, klinkt enorm, maar is 3 euro. :-) Wij gaan dus een beetje splashen en allebei 3 euro uitgeven.
Het snorkelen op de boot was goed, maar aan de muur van koralen vlak voor ons resort is zeker zo veel te zien: duizenden vissen in de mooiste nooit geziene kleurcombinaties. We zien ook 4 grote schildpadden en eentje vindt het leuk dat ik er een tijd samen mee zwem. Ze probeert me mee onder water te krijgen, maar zonder flessen is dat beperkt. Misschien toch weer gaan duiken?
Op mijn verjaardag word ik verrast door alle gasten in het resort, 5 :-) Ze zingen voor mij en ik krijg een bloem en een armbandje overhandigd door Robert, de vroegere hoofdbutler van de emir van Qatar. Meer moest dat niet zijn.
We huren samen een boot om ons weer over te zetten naar het vasteland, waar de miserie van de overstromingen nog niet voorbij is...
Morgen weer de fiets op!
We gaan goed op tijd naar de boot omdat Michel gelezen heeft op blogs dat die niet zo stipt zijn. Meer dan een uur te vroeg, dus dat kan niet fout gaan en toch zegt de 'kapitein' dat we ons moeten haasten? Wat blijkt... wij leven al 2 dagen met het verkeerde uur. Er zit een uur verschil tussen Sumatra en Sulawesi. Tja, als ne mens tijd genoeg heeft speelt dat zo geen rol zeker?
De kapitein probeert ons een bungalow aan te smeren, maar wij zijn wat terughoudend. Het is laag seizoen en er zijn veel mogelijkheden. Als we hem moeten geloven, is het resort van zijn zus het best gelegen, het goedkoopst om te snorkelen, heeft de keuken een prijs gewonnen... We lachen eens vriendelijk, maar denken er het onze van. Aan wal staat er een motootje klaar voor 'only looking.' Michel kruipt achterop en gaat een kijkje nemen terwijl ik wacht bij de rugzakken. Na een kwartier ben ik ook opgepikt want 'is ok.'
 |
| Even de omgeving verkennen |
 |
| Wandeling op het eiland |
De electriciteit gaat van 17u - 09u en het water komt van het vaste land, dus daar zijn we zuinig mee, maar we voelen ons hier als koningen in een paleis.
Vanmorgen gaan snorkelen voor de deur. Op 100m in zee is er een 'muur' van koralen, prachtig! Ik heb mijn bril bij en huur vinnen, want er is te veel te zien en dat gaat toch een stuk makkelijker. Ik heb geen onderwaterfototoestel en het is onmogelijk om de schoonheid te beschrijven van wat daar allemaal te zien is. De vissen hebben helemaal geen schrik van ons, we zwemmen er gewoon tussen. Grote zeesterren met tekeningen, helblauwe zeesterren, rode zeesterren,... en dan de vissen in allerlei vormen en kleuren. Ongelooflijk.
Morgen gaan we mee met de duikboot om te snorkelen. Sonya 'de eigenares hier die 10j in België heeft gewoond) vraagt hier 50.000 RM voor, klinkt enorm, maar is 3 euro. :-) Wij gaan dus een beetje splashen en allebei 3 euro uitgeven.
 |
| Op dit klein eiland zijn 3 kerken en één moskee |
Het snorkelen op de boot was goed, maar aan de muur van koralen vlak voor ons resort is zeker zo veel te zien: duizenden vissen in de mooiste nooit geziene kleurcombinaties. We zien ook 4 grote schildpadden en eentje vindt het leuk dat ik er een tijd samen mee zwem. Ze probeert me mee onder water te krijgen, maar zonder flessen is dat beperkt. Misschien toch weer gaan duiken?
Op mijn verjaardag word ik verrast door alle gasten in het resort, 5 :-) Ze zingen voor mij en ik krijg een bloem en een armbandje overhandigd door Robert, de vroegere hoofdbutler van de emir van Qatar. Meer moest dat niet zijn.
 |
| Eerst een wens doen en dan blazen |
We huren samen een boot om ons weer over te zetten naar het vasteland, waar de miserie van de overstromingen nog niet voorbij is...
 |
| Man legt boeken te drogen op zijn dak |
Morgen weer de fiets op!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten