Vandaag met de fiets zonder bagage naar een soort paardenkoers gereden. Bloedheet was het (wat een verschil met gisteren!). De koers werd ingericht even buiten de stad waar ze nog nooit een blanke hebben gezien: dat is even wennen. Ik ben in het gras in de schaduw gaan zitten en onmiddellijk had ik meer beziens dan de koers. Een zwerm mensen rond mij die elk detail bekeken van wat ik deed. Beetje raar gevoel. De 'franken' pakten me gewoon vast om samen op de foto te staan. Ongelooflijk!
De koers was ook keizot: een karretje met een jockey en 2 stieren er voor gespannen. Wij dachten dat die enkele rondjes zouden lopen, stonden klaar met het fototoestel en op de tijd dat we de power aanzetten, waren de beesten al aangekomen. Een paar mannen waren nodig om de beesten in bedwang te houden en dan...als een pijl uit een boog schoten die vooruit, niet normaal!
's Avonds hebben we een open karretje genomen naar een eettent waar we de lokale specialiteit wilden proeven (heel prinselijk gevoel om zo rondgereden te worden); milou syran, een soort maissoep.
Het weekend is voorbij, het festival ook en zonder die muziek kunnen we vanavond misschien makkelijker slapen.
 |
| Als een aap in een kooi |
De koers was ook keizot: een karretje met een jockey en 2 stieren er voor gespannen. Wij dachten dat die enkele rondjes zouden lopen, stonden klaar met het fototoestel en op de tijd dat we de power aanzetten, waren de beesten al aangekomen. Een paar mannen waren nodig om de beesten in bedwang te houden en dan...als een pijl uit een boog schoten die vooruit, niet normaal!
 |
| kinderen en ijsjes: overal hetzelfde... |
's Avonds hebben we een open karretje genomen naar een eettent waar we de lokale specialiteit wilden proeven (heel prinselijk gevoel om zo rondgereden te worden); milou syran, een soort maissoep.
Het weekend is voorbij, het festival ook en zonder die muziek kunnen we vanavond misschien makkelijker slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten