29.01
Gisteravond supergoed gegeten in een resto dat we hadden uit de Lonely Planet. Het was ondertussen veranderd van naam, maar de keuken was nog steeds uitstekend. Het is hier bloedheet, wat ik tijdens het fietsen niet onmiddellijk voel door de luchtverplaatsing, maar mijn voorhoofd en rechterkant van mijn nek zijn verbrand. Het blijft me verbazen hoe dat nog kan na zoveel tijd in de zon te hebben doorgebracht. We moeten absoluut vroeg vertrekken, anders wordt het ongezond fietsen in die hitte. Vroeg gaan slapen dus, maar om 24u worden we wakker gebruld door muziek. Karaoke? Zo luid en zo dichtbij? Michel teent naar beneden en vindt er de nachtwaker die alle registers heeft open gezet. Ik hoor hem zeggen 'but this is a hotel!' Sorry, sorry, maar mijn slaap was er aan. Het gevecht tegen de muggen heb ik ook verloren en tegen de ochtend ben ik eindelijk in slaap gevallen. Niet erg, we doen slechts 20km vandaag, wel een berg over, maar niets vergeleken met die van vorige week.
Mooie rit langs de zee, dat helpt als je moet klimmen.
We strijken neer bij 'Oscar', in een bungalow op het strand. Fantastische locatie. Sanitair laat wat te wensen over, maar verder voldoet het aan onze normen: grotere kamer (dan kunnen de fietsen binnen), veel licht, venster gaat open met zicht op zee. Van uit ons bed zien we de zee én de vissers die de buit nog op traditionele wijze binnen halen. Als er een buit is natuurlijk... veel inspanning voor weinig vis.
We ontmoeten twee jonge koppels die voor lange tijd op reis zijn ( Australiërs 1jaar en Zwitsers 8 maanden) Het is hier een paradijs voor surfers, maar meer naar het zuiden zullen we weer alleen op de baan zijn.
30.01
Ik heb goddelijk geslapen, enkel de golven van de zee als achtergrondgeluid en de muggen bleven weg. Aan de kust is het 's nachts minder warm, dat helpt ook.
Langere rit vandaag als we een dorp willen vinden om te slapen. Eerst de berg over, lastig in de hitte, maar het gaat vlot. We voelen dat onze benen getraind zijn. We rijden volledig langs de kust, komen door kleine dorpjes en langs de linkerkant overal prachtig groen, zo ver je kan kijken. Het doet mij denken aan een combinatie van Laos en China.
Na 50km gaan we eten en voel ik me een beetje slap, maar 25km verder zouden we te slapen vinden, dus we rijden verder. Na een totaal van 75km bereiken we het dorp, maar niemand kent hier een guesthouse of homestay en ik weet van de hitte, ik kan niet meer verder. Geen echte zonneslag, maar hoofdpijn, slappe benen en constant dorst (heb nochtans li-ters gedronken vandaag). We vinden een mooie kampeerplek en beslissen de tent op te zetten. Ik kruip in de schaduw en slaap tot het avondeten.
![]()
We staan naast een drankkraam en die jonge man is bereid een nasi goreng voor ons te maken, wat een luxe! Ik voel me beter, maar morgen fiets ik met mijn pet onder de helm, zoveel is zeker.
Deze streek is het paradijs voor surfers. We spraken met twee fransen die al overal geweest zijn, ook op Hawai, maar dit blijkt de absolute top. Ik houd het bij zwemmen, want het water is heerlijk.
We zullen onze visumrun goed moeten voorbereiden, want de bus naar Java blijkt 5u + 12u in beslag te nemen
Gisteravond supergoed gegeten in een resto dat we hadden uit de Lonely Planet. Het was ondertussen veranderd van naam, maar de keuken was nog steeds uitstekend. Het is hier bloedheet, wat ik tijdens het fietsen niet onmiddellijk voel door de luchtverplaatsing, maar mijn voorhoofd en rechterkant van mijn nek zijn verbrand. Het blijft me verbazen hoe dat nog kan na zoveel tijd in de zon te hebben doorgebracht. We moeten absoluut vroeg vertrekken, anders wordt het ongezond fietsen in die hitte. Vroeg gaan slapen dus, maar om 24u worden we wakker gebruld door muziek. Karaoke? Zo luid en zo dichtbij? Michel teent naar beneden en vindt er de nachtwaker die alle registers heeft open gezet. Ik hoor hem zeggen 'but this is a hotel!' Sorry, sorry, maar mijn slaap was er aan. Het gevecht tegen de muggen heb ik ook verloren en tegen de ochtend ben ik eindelijk in slaap gevallen. Niet erg, we doen slechts 20km vandaag, wel een berg over, maar niets vergeleken met die van vorige week.
 |
| koffiepauze |
 |
| honden verzamelen voor de jacht op everzwijnen |
 |
| meisjes wachten op de schoolbus |
Mooie rit langs de zee, dat helpt als je moet klimmen.
We strijken neer bij 'Oscar', in een bungalow op het strand. Fantastische locatie. Sanitair laat wat te wensen over, maar verder voldoet het aan onze normen: grotere kamer (dan kunnen de fietsen binnen), veel licht, venster gaat open met zicht op zee. Van uit ons bed zien we de zee én de vissers die de buit nog op traditionele wijze binnen halen. Als er een buit is natuurlijk... veel inspanning voor weinig vis.
We ontmoeten twee jonge koppels die voor lange tijd op reis zijn ( Australiërs 1jaar en Zwitsers 8 maanden) Het is hier een paradijs voor surfers, maar meer naar het zuiden zullen we weer alleen op de baan zijn.
30.01
Ik heb goddelijk geslapen, enkel de golven van de zee als achtergrondgeluid en de muggen bleven weg. Aan de kust is het 's nachts minder warm, dat helpt ook.
Langere rit vandaag als we een dorp willen vinden om te slapen. Eerst de berg over, lastig in de hitte, maar het gaat vlot. We voelen dat onze benen getraind zijn. We rijden volledig langs de kust, komen door kleine dorpjes en langs de linkerkant overal prachtig groen, zo ver je kan kijken. Het doet mij denken aan een combinatie van Laos en China.
 |
| De moskees liggen meestal op uitgelegen plekken |
 |
| Michel probeert schooljongetje op zijn fiets te zetten |
Na 50km gaan we eten en voel ik me een beetje slap, maar 25km verder zouden we te slapen vinden, dus we rijden verder. Na een totaal van 75km bereiken we het dorp, maar niemand kent hier een guesthouse of homestay en ik weet van de hitte, ik kan niet meer verder. Geen echte zonneslag, maar hoofdpijn, slappe benen en constant dorst (heb nochtans li-ters gedronken vandaag). We vinden een mooie kampeerplek en beslissen de tent op te zetten. Ik kruip in de schaduw en slaap tot het avondeten.
We staan naast een drankkraam en die jonge man is bereid een nasi goreng voor ons te maken, wat een luxe! Ik voel me beter, maar morgen fiets ik met mijn pet onder de helm, zoveel is zeker.
Deze streek is het paradijs voor surfers. We spraken met twee fransen die al overal geweest zijn, ook op Hawai, maar dit blijkt de absolute top. Ik houd het bij zwemmen, want het water is heerlijk.
We zullen onze visumrun goed moeten voorbereiden, want de bus naar Java blijkt 5u + 12u in beslag te nemen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten