Via Kho Lipé naar Maleisië

18-22 december

Iets meer kilometers gedaan deze twee dagen en het ging vlot ondanks toch wat op en neer. Michel is gerust gesteld: hij voelt zich opnieuw in vorm!
Hoe meer we zuidelijker rijden, hoe duidelijker het wordt dat hier geen mens komt. De thai vragen hier om een foto van ons te mogen nemen... nu zijn de rollen eens omgekeerd. Qua communicatie is dat geen probleem: thai zijn zeer 'open' en als je elkaar wil verstaan, heb je geen woorden nodig.

Als je vroeg de baan op bent, zie je de vissers vertrekken

Hoe ga ik dat hier uitleggen wat we willen eten?

Terwijl we zitten te ontbijten, passeert er een stoet van lokale sportclubs

De remmen van Michel piepen vreselijk, dus even een fietswinkel binnen en zelfbediening

We slagen er toch in om eten en slapen te vinden en beslissen dan om de boot te nemen naar Kho Lipé, een mooi eiland waar we enkele dagen zullen blijven. Inderdaad mooi, maar dat zal niet lang meer duren: ze zijn het vol aan 't bouwen. Wij rijden naar de andere kant van het eiland om niet tussen de massa te zitten. We vinden een bungalow op het strand en zullen morgen een kampeerplaats zoeken, want het is hier vrij duur om te slapen (25 euro per nacht) Zodra we aangekomen zijn: badpak aan en de zee in. Terwijl we in het water liggen te keuvelen wat voor gelukzakken wij zijn, roept Michel 'auw'... zijn hand in een zeeëgel geplant. Onmiddellijk met pincet-in-aanslag te werk gegaan, maar die naalden breken snel af met als gevolg dat zijn handpalm nu vol zwarte puntjes zit. De vrouw van onze resort heeft er citroen op gegoten en zegt dat het 'no ploblem' is. Ik heb dat in Griekenland eens meegemaakt en de boeren daar zegden dat je er op moet plassen, dus geef ik M liters te drinken en als het niet voldoende is, kan ik er ook nog op plassen :-)
Luie dag aan het strand. Michel verkent het eiland ifv kampeerplaats te vinden, maar dat wordt noppes. Tot voor 2 jaar kon dat wel, maar ze hebben het ook hier begrepen: je mag nergens meer kamperen, enkel een bungalow huren. Wel, het zal onze pret niet bederven, we blijven nog een nacht. Het is hier gewoon super en aan onze kant van het eiland is de zee erg kalm, aangenaam warm en zijn de enkele andere toerisen 'normale' mensen. We slapen opnieuw 's nachts door het geluid van de zee, de frisse bries en geen karaoke.

Onze bungalow op Kho Lipé

Met muziek in de oren...

"Ons" strand met zeer weinig andere toeristen: die zitten allemaal samen op het strand waar we zijn aangekomen met de boot.

oil massage...

Alle kinderen spelen graag met zand

Grootouders zorgen hier voor kinderopvang

We zijn aan het eind van ons Thailand verhaal en steken over naar Maleisië met een speedboot. Aan de kant waar we de boot nemen is het zand veel zachter, maar het is er veel drukker: het ene cafeetje/restaurant naast het ander dat elk zijn eigen muziek speelt... Wij zaten perfect in onze baai.

Maleisië: here we come! Voor mij een nieuw land om te verkennen. 

We komen aan rond 18u en moeten nog naar de immigratiedienst voor het visum: het is dus donker als we beginnen te fietsen. Geen nood: we hebben geweldige chinese lampen en een koplamp achterste voor als achterlicht, want het mijne is gesneuveld tijdens de vlucht vanuit Brussel. De mensen rijden hier even respectvol als in Thailand, dus dat valt best mee. Waar wij niet op gerekend hebben, is dat de kerstvakantie begonnen is en we vinden geen kamer! Om 22u hebben we dan gevraagd aan een moslimvrouw die een guesthouse runt of we onze tent mochten opzetten in haar voortuin. Ze begreep dat niet goed, maar toen het duidelijk werd: geen probleem... haar man bracht nog karton om op te slapen (wat uiteraard niet nodig was met onze matjes), ze kwamen vragen of we iets nodig hadden, of alles ok was... heel lieve mensen en ...hij gaf ons ook zijn paswoord voor internet wat perfect werkte in de tent :-)