Van Brussel naar Phukhet

Thailand, here we come!

Om 6u vertrokken om tijdig in de luchthaven te zijn... ja wadde: in Waver stonden we al stil?! Een uur later dan voorzien, maar toch nog op tijd bieden we ons aan aan de check-in. Elke fiets weegt 20kg en we hebben 2x 15 kg bagage, niet veel voor een trip van 5 maanden, maar boven het toegelaten gewicht. Dit lossen we op door extra bagage te kopen voor één fiets. Dat lukt voor alle maatschappijen, behalve voor Ethiad: je kan voor de fiets geen extra bagage kopen, dus zaten we 10 kg boven het toegestane gewicht. Er zat niets anders op dan bij te betalen, maar 44 euro per kg lijkt ons wel erg veel! Autch...dat doet pijn. Nog snel enkele zwaardere zaken uit de zak genomen en in de handbagage gestoken en zeer gefrustreerd vertrokken richting douane. Daar konden we dan het fietsslot afgeven, nochtans geen enkel scherpe rand aan dat ding... en in de binnenlandse vlucht naar Phuket hebben ze ons setje fietsherstelling achter gehouden. Zowel in Brussel als in Abu Dabi was dat probleemloos de douane gepasseerd, in BKK viel er echter niet te onderhandelen. Beroofd van 2 essentiële instrumenten voor de fietsen en moe omdat we 24 uren onderweg zijn geweest, steken we de fietsen in elkaar in de luchthaven en rijden we Phuket binnen op zoek naar een slaapplaats.

Langs het strand vinden we een mooi stukje natuurreservaat waar we onze tent mogen opzetten, maar bij nader inzicht is dat niet betrouwbaar zonder fietsslotslot, jammer. 

Dan keert het tij en vindt Michel een brits echtpaar met een guesthouse waar we de tent mogen opstellen in hun 'voortuin' voor 5 euro. Heel net sanitair en geen andere toeristen. Aan een lokaal kraampje eten we een noedelsoep en we voelen ons weer helemaal thuis.

De volgende morgen gaan we op zoek naar bompa Bob die ergens in Phuket verblijft. Leve de gps: we fietsen naadloos naar zijn resort, 40km verderop. Onderweg krijgen we een voorsmaakje van de baaitjes die dit eiland rijk is. 

Op het heetst van de dag wacht ons een verrassing: een flinke klim. Wat een mens al niet over heeft om zijn vader te bezoeken! We zullen duidelijk nog wat moeten "inrijden"... 

We vinden de vakantieganger aan het zwembad waar hij zich duidelijk helemaal thuis voelt...

En dan de beloning: een heerlijke douche en een duik in het zalige zwembad waar bompabob drie weken heeft in gehangen. (euh...: gezwommen)

We hebben allebei beetje last van de jetlag en beslissen tem maandag hier te blijven. Dinsdag nemen we de boot naar Kho Phi phi en op weg naar de pier moeten we weer een berg over ;-(